همان گونه که امدم از خیالت پاک می شوم

ارام، نرم، اهسته، بی چرا و بی صدا

قول می دهم ذره ای صدای رفتنم

ارامش سکوتت را بر هم نزند

ای کاش می فهمیدی دلم برای تمام دیدارهای پرشورمان چقدر تنگ شده

اما تاب و توان انتظارم نیست

من به همان بهانه ی کوچک اشناییمان می روم

شاید هم تو می روی

من برای ماندن خسته ام

حجم سرد این سکوت امانم را بریده

دلم برایت تنگ می شود

ای کاش کسی می دانست تا کی باید دلتنگ بود

چه فرقی دارد وقتی تنها حاصل بودنمان سکوت است و سکوت

انگار که نه کسی رفته نه کسی امده

بهار می اید چه باشم، چه نباشم

اما وقتی بهار را یافتی و در شگفتن ان سرمستانه لبخند زدی

به یاد بیاور چه کسی

مشتاق دیدن لبخند بهاریت بود و تو چه بی تفاوت دریغ کردی.....